Na ons verlies 1-0 tegen Duitsland ging alles ineens zo snel dat ik geen tijd meer had om de Olympische Spelen in Beijing fatsoenlijk af te ronden. Ik zag dat er een aantal duizenden personen ingelogd had en die mensen wil ik niet teleurstellen. Ik heb na een lange reis Beijing-Madrid-Amsterdam-Vught van 26 uur inmiddels mijn draai al weer een beetje gevonden.

De finale Espana-Duitsland 0-1:
Het werd een wedstrijd van aanvallen door ons en verdedigen/counteren door Duitsland. Zij scoorden 1-0 uit een corner van Zeller. We hadden allebei 7 schoten op goal en allebei drie corners. Duitsland speelde het spel waar ze goed in is. Het met alle middelen verdedigen van een 1-0 voorsprong.
Wij hadden niet echt veel kansen,wel veel balbezit. De jongens waren zeer teleurgesteld. In de Spaanse kranten stond: "Het hockeyteam was het enige team van Spanje dat stond te huilen van teleurstelling bij het behalen van het zilver".

Duitsland wint met een wat nieuwe manier van spelen,zoals tegenwoordig bijna alle belangrijke voetbalwedstrijden gespeeld worden. Saai, het spel afbreken,reverse defense,tijdrekken,veel fysiek kontakt,shirtje trekken,vasthouden,een duw in de rug net voor elke aanname,op en net over de rand van het toelaatbare,geleid door hockeyscheidsrechters die niet gewend zijn "een voetbalwedstrijd" te fluiten.  In die zin heeft in deze finale het hockeyspel van het voetbalspel verloren. Waarmee ik niet wil zeggen dat Duitsland onterecht gewonnen heeft.

Op deze manier van spelen en ook op onderdelen van de speelwijze van de Aziatische landen,kamikaze is per slot van rekening in Azie ontstaan,zal door het scheidsrechterscorps gereageerd moeten worden,willen we niet naar voetbal-achtige taferelen gaan.

‘S avonds na de wedstrijd was er nog een kleine huldiging in het casa de Espana. De volgende morgen om 7 uur ben ik op excursie geweest naar de Chinese muur. Ik wilde tenminste nog iets van China zien. Er waren meer mensen op die gedachten gekomen. Het was onvoorstelbaar druk met vooral Chinezen en hier en daar andere buitenlanders.

Maar de muur was indrukwekkend.   

Teruggekomen rond een uur of twee liep ik nog een rondje in het dorp en kwam ik Sander en Geert Jan tegen. Zij gingen proberen om zonder kaarten bij de basketbal finale binnen te komen. Bij onze manager heb ik vervolgens twee kaarten kunnen regelen,ik heb een spaanse taxi overbluft en we zijn met nog twee andere spanjaarden met 5 personen op vier tickets binnengekomen in DE WEDSTRIJD van de OS:

ESPANA-USA. We zaten derde rij,het was geweldig,alle grote jongens van de NBA. Gasten met lengtes van 2,20m die zich elegant en oh zo soepel bewegen als lijken het spelers van 1,8m. Snoeiharde gevechten onder de basket en het werd een wedstrijd. Vier minuten voor tijd een verschil van 4 punten. Het stadion ontplofte,ik schreeuwde mee "ESPANA,……….ESPANA………." Zouden die Spanjaarden onder leiding van Ricky,een 17 jarige spelverdeler gaan winnen??? Maar toen kwam Coby Bryant en het was voorbij. Ik heb genoten en ook gezien hoe fysiek spel (vasthouden,shirtje trekken,ellebogen ed) door scheidsrechters heel goed beoordeeld wordt. Hier en daar bestraft,maar ook beloond. Daar moet de scheidsrechterij in het hockey ook naar toe.

Weer teruggekomen in het dorp meteen door naar de sluiting. Ik kwam Shorty nog even tegen. De sluiting was prachtig met weer een enorm vuurwerk. Londen presenteerde zich ook. Er was een fantastische voorstelling met een levende toren. Download MOV00770.MPG

De volgende morgen om 4uur op en vertrek naar Madrid,uiteindelijk was ik 26 uur later in Vught.

Mijn derde OS zijn afgelopen.

Alle drie hadden ze hun eigen bijzonderheden. De Chinese organisatie was geweldig,de organisatie van het Spaanse Commitee was vaak onvoldoende.

Qua hockey mijn meest succesvolle spelen,zilver met Spanje,goud met de dames van Nederland als strafcornertrainer.

De Chinese vrijwilligers waren heel vriendelijk en behulpzaam. De afstanden waren klein,alles was makkelijk bereikbaar. Ik vond het dorp goed ingepast in de stedelijke structuur van Beijing met veel oog voor detail. De internationale zone was minimaal en daardoor vond ik het dorp snel saai worden.

Vanuit de Nederlandse pers was er weinig aandacht voor het Spaanse hockey. Ik heb met name Mark Hoogstad gemist. Ik heb veel stukjes gelezen over het Nederlandse hockey met alleen observatie,ad hoc reacties en louter berichtgeving. De structurele analyse,de kritische eigen noot heb ik bijna nergens gezien.

Het zit erop,iedereen die een bericht op mijn weblog heeft achtergelaten bedankt voor de ondersteuning.

De competitie gaat straks beginnen. Het aantal buitenlanders is enorm. Is dit een stimulans of een rem voor de ontwikkeling van het nederlandse hockey??

groet

Toon Siepman

Gisteren was de laatste dag voorbereiden. Wat een geluk dat we Duitsland al eerder tijdens de Spelen ontmoet hebben. Dat scheelde een monton aan werk. De hele dag liep de pers hier rond. Interviews met de krant,de spaanse televisie met een cameraploeg en een persconferentie in de internationale zone.

Gisteravond was ik zo moe dat ik meteen naar bed ben gegaan. Vanmorgen 8 uur op en de laatste details besproken met name over de strafcorners en de strafballen. Om 13.00u hadden we de laatste teambespreking. Het is 16.00u en ik wandel een beetje door het dorp. Ik heb nog even met wat Argentijnen gesproken die hier als bezoekers in het dorp zijn,Mercedes gefeliciteerd  met brons,een beetje bij de Canadezen gebuurt en een paar jongens van het nederlands elftal gesproken,die wat rond slenterden en nog baalden van hun verlies tegen Duitsland. Ik hoop voor ze dat ze zich eroverheen kunnen zetten; een bronzen medaille is ook een medaille. Daarentegen liggen onze jongens allemaal op bed te rusten. Een verschil??

Het lijkt hier wel een soort dierentuin. Het barst van de bezoekers;familieleden,bekenden,hotemetoten en sponsoren. Overal worden foto’s genomen. Je moet met iedereen op de foto. In de eetzaal zitten ook bijna allemaal andere mensen. Je voelt je een aapje dat bekeken wordt,alleen krijg je geen pinda’s of bananen.

Jammer dat ik gisteren niet bij de finale van de dames kon zijn,ik heb bijna niets van de wedstrijd gezien. Wij zitten in een ander dagritme en de finale moest voorbereid worden. Gelukkig hebben ze goud gewonnen,gefeliciteerd. Ik kreeg van Maartje en Mark nog een bedank sms voor de cornertrainingen.

Voor ons is het nu het moment om goud te winnen. Ik weet niet of het lukt,maar we zijn er zo dichtbij en we kunnen van Duitsland winnen. In de laatste vier partijen hebben we er 3 gewonnen en een verloren.

Dus………??????

Tot straks.

Als je was hebt dan doe je die in een soort net met ritssluiting en dat breng je naar de wasserij. Na 12 uur haal je je netje weer op. Hier staat Pablo onze manager bij de wasserij.

Vanuit het Australische kamp sijpelde in de Spaanse pers door dat men heel graag tegen Spanje speelde. Men vond namelijk dat wij redelijk voorspelbaar waren. Nou zijn wijzelf ervan overtuigd dat ons spel niet zo voorspelbaar is,maar de opmerking heeft ons toch aan het denken gezet. Maurits heeft er een dag mee rondgelopen. Uiteindelijk hebben we er uitgebreid over gesproken en ons proberen in te leven in de idee van Australie om graag tegen ons te spelen.Het een en ander leidde tot belangrijke aanpassingen in onze strategie. Een strategie die achteraf succesvol bleek.

(foto’s van de studeerkamers in ons appartement)

De wedstrijd verliep wat de taktiek betreft precies zoals we verwacht hadden. Alleen de tegengoal in de eerste minuut van de wedstrijd viel een beetje tegen. Toen meteen na rust de tweede tegengoal viel hadden we nog steeds vertrouwen in een goede afloop.
Edi Tubau,voor mij de talentvolste speler van de wereld, speelde zijn beste wedstrijd van de laatste twee jaar. Edi (zie foto) scoorde met een backhand stiffie al snel de aansluittreffer en vanaf dat moment kon het niet meer fout.

We hadden de wedstrijd in handen,het was alleen nog wachten op de winnende doelpunten. Na de wedstrijd sprak ik met Rob Hammond een van de spelers van Oranje Zwart hier op de OS. Hij vond dat we terecht gewonnen hadden. Later toen we in het dorp met z’n allen aan tafel zaten te eten,kwam Colin Bedge,trainer van Australie, ons nog feliciteren en alle geluk toewensen voor de finale. (kanjers die Australiers)
In de finale spelen we tegen Duitsland,dat Nederland met strafballen versloeg. Ik heb de wedstrijd niet gezien. Ik vind het jammer dat we niet tegen Nederland in de finale spelen. Was weer een speciale wedstrijd geweest met 4 spelers van mijn team,Oranje Zwart,als tegenstander. Helaas het mocht niet zo zijn,wij gaan een cervezazza drinken en ons voorbereiden op Duitsland.Ik ben benieuwd of Bert,Lammy en Cox nog naar onze finale komen.

Morgen spelen de dames van Nederland,ik wens ze heel veel succes,ik zal de wedstrijd met een oog volgen. Ik ben er trots op dat ik met de strafcornertrainingen een steentje heb kunnen bijdragen.

Ik besef ineens dat de Spelen nog maar even duren. Over een paar dagen ben ik weer thuis. Alles bij elkaar ben ik in deze voorbereiding 83 dagen van huis geweest. Ik zal blij zijn als het erop zit en ik weer lekker bij Cox in Vught ben.
Als ik tijd heb moet ik ook nog even langs bij de Canadezen. Mijn Olympische Spelen zijn daar begonnen . In 2000 in Sydney maakte ik voor de eerste keer als trainer van het hockeyteam van Canada deel uit van de olympische familie. !2 spelers van deze groep zijn hier in Beijing als spelers of als staff. Het lijkt voor mij een soort van reunie. Ik heb altijd een heel warm gevoel overgehouden aan het Canadese team. De olympische ring die ik van Canada kreeg,draag ik nog altijd. We werden toen 9e in het eindklassement. In Athene werd ik vierde met Spanje en nu dus 1e of 2e.

Ik ben net om 7 uur opgestaan,ik ga aan de slag,want nu wil ik 1e worden.

Na de trainingen in Spanje en na de wedstrijden hier staan ijsbaden voor de spelers klaar. Door middel van ijsbaden wordt het herstel na fysieke inspanningen versneld. (zie foto’s)
 

Vandaag voorbereiding op de halve finale tegen Australie. Barry Dancer de coach van Australie heeft in de pers laten weten dat hij graag tegen ons speelt. We begonnen vanmorgen met z’n drieen om 9 uur en waren net klaar voor de bespreking van 19.00u. Direct nog de strafcorners aanvallend en verdedigend. Ondertussen kijken we naar de dames van Nederland tegen Argentinie. Het staat 5-1 met nog 2 minuten te spelen. Maartje pusht er 3 binnen. (eentje met een stuit zoals getraind) Gefeliciteerd,op naar goud.

Voor de mensen thuis twee foto’s. Je kunt hier wat betreft drank en eten alles voor niets krijgen. Je ontvangt bij binnenkomst een klein rood plastic flesje en als je dat tegen de frisdrankautomaat houdt,hoef je alleen nog maar een keus te maken en op de knop te drukken. Ik zal het flesje mee naar huis nemen dan kunnen we het in Nederland eens proberen.

Vanmorgen strafcorners voorbereid en teambespreking corners gedaan.
Alles is tot in de details besproken. Zeer compact is uitgelegd hoe Korea speelt en hoe wij moeten spelen om te winnen.
Ik ben vrij tot aan onze belangrijke wedstrijd om 18.00u tegen Korea.

Enige dagen voor de OS hebben we met het team om te “taperen” drie dagen in een veel sterren resort gezeten op het eiland Sanya. Er was een golfbaan tegenover het resort dus voor mij de gelegenheid om in de bloedhitte negen holes te lopen. (Ik moet mijn niveau nl een beetje houden voor mijn wekelijkse wedstrijdjes tegen mijn golfmaatje Marcel.)
Voor de eerste keer in mijn leven moest ik werken met een echte caddy. Hij kwam met advies over de baan,welke club ed.
Ik had na 6 holes eigenlijk willen zeggen: Geen advies meer,alleen de gevraagde club brengen,plag terugleggen en bunker harken. Hij gaf nl twee keer verkeerd advies.
Uiteindelijk kwam ik met plus 4 van de baan af. (ik kan rustig mijn volgende partijtje tegen Marcel tegemoet zien)
Na de negen holes kreeg ik een kaartje van de caddy met zijn naam erop. Vervolgens moest ik met dit kaartje de kwaliteit van de caddy beoordelen. Er was een soort brievenbus met meerdere gleuven en je kon kiezen uit 5 gleuven van slecht naar goed.
Ik koos taktisch de middelste : regular. Toen ik aan de kassa kwam om af te rekenen werd mij al gevraagd waarom de caddy slechts een beoordeling regular kreeg.
Om een indruk te geven van Sanya en golfbaan onderstaande foto’s.

Net de wedstrijd tegen Korea gewonnen met 2-1. Om de halve finale te halen moesten we minimaal gelijkspelen. In de halve finale ontmoeten we Australie dat punten liet liggen tegen GB . Nederland speelt de andere halve finale tegen Duitsland. Oranje Zwart is dus met 6 spelers en een trainer vertegenwoordigd in de halve finales van de Olympische Spelen. Joop zal wel trots zijn.

Het was een lastige wedstrijd tegen Korea,je moet altijd uitkijken voor hun counters en voor hun corner. We hadden de wedstrijd goed onder controle tot de laatste 6 minuten. Zij gingen alles of niets spelen en wij wilden de 2-0 voorsprong verdedigen.
Ons spel was weer een stapje beter dan tegen Duitsland. Het lijkt erop dat we langzaam maar zeker in vorm gaan raken. Onze keeper Quiqu Cortes speelde weer een hele goede wedstrijd. Martijn Drijver is niet voor niets een jaar lang voor keeperstraining op en neer gevlogen. Jammer dat Sjoerd geen deel meer uitmaakt van de begeleiding en daardoor het eerste succes alleen op afstand kan meemaken.
Iedereen heeft er veel zin in om tegen Australie te spelen. Een tegenstander die ruimte laat.
Ook de dames van Nederland halen hier de halve finale. Ik heb nog met Maartje kontakt gehad over een dingetje wat betreft de corner.
Lars was blij met de halve finale. Gefeliciteerd allemaal en veel succes.
Ik ga direct slapen. Morgen begint de voorbereiding op Australie. We hebben het werk gesplitst. Ik ga me vooral verdiepen in de wedstrijd Nederland-Australie van hier en van de Champions Trophee in Rotterdam.

We speelden onze beste wedstrijd van het tournooi,maar toch verloren we van Duitsland.
Aan beide zijden weinig kansen. Spanje had 4 strafcorners en Duitsland 2. Zoals altijd bepaalden de details uiteindelijk het resultaat. Door deze uitslag blijven we op plaats 1. We moeten morgen tegen Korea gelijkspelen of winnen om in de halve finales te komen.
Het zal een flinke klus worden,maar als we steeds wat beter gaan spelen,moet het lukken.
Vandaag was weer een dag van evalueren en voorbereiden.
In het dorp zijn verschillende zaaltjes waar je teamvergaderingen kunt houden.

De sfeer in het dorp begint te veranderen. Er zijn atleten die klaar zijn en nog blijven om feest te vieren.
Aan de andere kant zijn er atleten die nog bezig zijn met hun competitie of nog moeten beginnen. Dit kontrast wordt de komende dagen alleen maar groter. Ik weet nog dat in Sydney en Athene atleten in competitie tot diep in de nacht wakker gehouden werden door feestvierders.

Vanmorgen om 8.30u opgestaan en om 9.30u begonnen met de voorbereiding op Duitsland.
De hele dag doorgewerkt tot 18.00u. (tussendoor gegeten met Nadal,hij zat bij ons aan tafel,wat een bescheiden gast) Om 18.30u teambespreking. Daarna meteen door voor een training om 19.30u. Het is nu 10.30u ik ga nog wat eten en daarna slapen. We zijn erg veel tijd kwijt met voorbereiden. Het elftal draait eigenlijk niet goed. Er worden zeer veel taktische basisfouten gemaakt. Ze zijn niet erg receptive,zal wel door de hele entourage komen. Wij moeten voortdurend herhalen en hameren.
Maurits is net nog vertrokken om als gast aanwezig te zijn in live avonduitzending van Mart Smeets.
Morgen meer.
Foto’s van enkele spelers die “rekken” na de de training op de aparte trainingsaccomodatie elders in Beijing.

Gisteravond op bezoek geweest in het Holland Heinekenhuis.
Een enorm paleis op een toplocatie in Beijing met een zaal om 3 tot 4 duizend man te ontvangen. Er hangt een sfeer van bier en carnaval,alleen dan met oranje als hoofdkleur. Op de begane grond exposities van bedrijven en op de eerste en tweede verdieping de nos radio en televisie. Hier wordt de combinatie tussen sport en bedrijfsleven duidelijk gezocht. Heel wat anders dan in het Casa de Espana waar in een zeer exclusieve omgeving alleen sporters en bobo’s aanwezig zijn. We hadden een interview op radio 1 over de corner en het sportland Spanje. Met winnaars als Sastre,Nadal,voetbaleftal,het basketbalteam en het hockeyteam.
We hebben daar uiteraard nog een heineken tapje gedronken. Vervolgens snel terug en vroeg naar bed.



Vanmorgen kwart over 5 op voor de wedstrijd tegen China om 8.30u. Het was de eerste dag met zon in de afgelopen 16 dagen. Wat een hitte; al om 9 uur 32 graden.
De Chinezen hadden de eerste twee wedstrijden goed gespeeld. Ze begonnen met 1-0 voor tegen Duitsland (4-1 verloren) en met 2-0 voor tegen Korea (5-2 verloren).
De eerste strafcorner van China werd een doelpunt door een forehand tip van nr 20. We hadden onze verdediging er nog zo voor gewaarschuwd.
Onze derde corner ging erin,maar in de volgende twee corners konden we moeilijk langs de kamikaze lopers van China komen. Uiteindelijk maakte Pol 6 minuten voor tijd de 2-1. We hebben nu drie wedstrijden gespeeld en negen punten. Het heeft ons veel energie gekost en ons spel moet nog verbeteren.
Vanavond maar eens kijken hoe de andere teams in onze poule het er vanaf brengen. Wij gaan een kleine siesta doen.

We hadden 24 schoten op goal en 5 corners waarvan 2 op de paal. De bal wilde er niet in. In de laatste seconde scoorde Santi een velddoelpunt. De uitslag is terecht maar het had ook een gelijkspel kunnen zijn.
Belgie speelt gelijk tegen Duitsland. We hebben een klein gaatje met de rest.
Morgen meer ik ga nog wat eten en naar bed.
Santi speelde zijn 150e interland en maakte de winnende,helemaal alleen na de wedstrijd moest hij nog even naar huis bellen vanuit de dug-out.

Na de wedstrijd komen familieleden,vrienden,vriendinnen en spelers bij elkaar op een pleintje achter het stadion. Ik ken al aardig wat familie en vriendinnen en door al de spaanse lessen van Sao,mijn profesora,kan ik me heel goed redden.

Vanmorgen hebben de nederlandse dames 1-0 gewonnen van China. Maartje scoorde opnieuw uit de sleepcorner. Ze heeft er nu 5 gemaakt en is topscorer. Het lijkt erop dat onze trainingen haar nu echt naar de top gebracht hebben. Ik hoop voor ze dat ze dit volhoudt.

In het dorp zijn verschillende zalen met computers en spelcomputers. Veel sporters maken daar gebruik van.

<a href="http://toonsiepman.web-log.nl/.shared/image.html?
/photos/uncategorized/2008/08/13/dsc00565.jpg” onclick=”window.open(this.href, ‘_blank’, ‘width=800,height=600,scrollbars=no,resizable=no,toolbar=no,directories=no,location=no,menubar=no,status=no,left=0,top=0′); return false”>

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om onze wedstrijd tegen China voor te bereiden.
We hebben maar een dag van voorbereiding. Morgenvroeg om 8.30u spelen we en om 16.00u vandaag is de wedstrijdbespreking. Daarna ga ik met Maurits naar het Holland Huis.We hebben om 20.00u een interview op radio 1.
Om lichamelijk wakker te zijn voor zo’n vroege wedstrijd moeten we morgen om 5.00u op. Welterusten!!